اینترنت فایوجی ، اقتصاد فایوجی

عوامل تاثیر گذار در سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار
عوامل تاثیرگذار در سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار
مرداد ۳۱, ۱۳۹۷
معنای زندگی در دنیای بدون شغل
معنای زندگی در دنیای بدون شغل
شهریور ۳, ۱۳۹۷
Show all
اینترنت فایوجی ، اقتصاد فایوجی

اینترنت فایوجی

اینترنت فایوجی ( اینترنت نسل پنجم تغییرات بزرگی را به وجود خواهد آورد و الان هیچ کداممان در پوستمان هم نمی گنجد که چه تحولات گسترده ای در زندگی پیش روست )
تغییراتی که اینترنت نسل پنجم در اقتصاد جهان به وجود می آورد آن قدر بزرگ است که می توان آن را با ورود الکتریسیته و اتومبیل مقایسه کرد . چندین صنعت اساسی در این میان تغییر خواهند کرد : اول تولید ، بعد ارتباطات و اطلاعات ، و در مرحله سوم بخش عمده فروشی و خرده فروشی متحول خواهند شد .

اینترنت فایوجی ، اقتصاد فایوجی

کدام شغل ها تا ۱۰ سال آینده از بین می روند ؟

چطور اینترنت نسل پنجم مشاغل کنونی را نابود می کند و مشاغل تازه ای به وجود می آورد ؟

راننده تاکسی من در سن دیه گو برای آینده اش برنامه دقیقی ریخته است . قصد دارد همین یکی دوماه آینده به شهر صنعتی لاردو ، در جنوب مکزیک، برگردد و آنجا راننده کامیون شود . می خواهد ۱۰ سال سنگین کار کند ، چند هزار دلاری پول جمع کند وهمان جا بازنشسته شود . آن طور که حساب کردیم حوالی سال ۲۰۲۸ او بازنشسته خواهد شد ، درست قبل از اینکه همه راننده های کامیون بیکار شوند و کامیون های بدون راننده جایشان را بگیرند . بقیه مثل راننده تاکسی من خوش شانس نخواهند بود.
ماه گذشته در کنفرانسی در مقر شرکت کوالکام در سن دیه گو ، کریستیان آزمون رئیس بخش تکنولوژی های موبایل این شرکت موقع صحبت درباره تبعات اقتصادی  ورود اینترنت فایوجی از عبارت « اقتصاد نسل پنج » استفاده کرد . خودروهای بدون راننده ، شهرهای هوشمند و واقعیت افزوده و مجازی براگیر جزو ویژگی های بنیادین این اقتصاد به حساب می آیند .
به گفته آمون « تغییراتی که اینترنت نسل پنجم در اقتصاد جهان به وجود می آورد آن قدر بزرگ است که می توان آن را با ورو الکتریسیته و اتومبیل مقایسه کرد . چندین صنعت اساسی در این میان تغییر خواهند کرد : اول تولید کارخانه ای ، بعد ارتباطات و اطلاعات ، و در مرحله سوم بخش عمده فروشی و خرده فروشی متحول خواهند شد .
مثلا در بخش خرده فروشی ، واقعیت مجازی و افزوده باعث خواهند شد نیاز به امتحان کردن چیزها یا دیدنشان در فروشگاه از بین برود .
دیگر نیاز نیست فلان مبل را در فروشگاه ببینید و بعد حدس بزنید در خانه تان چه وضعی خواهند داشت ، به کمک واقعیت افزوده می توانید مبل را در نقاط مختلف خانه تان در اندازه واقعی امتحان کنید و بعد آن را آنلاین بخرید . ( همین حالا هم به کمک آیفون و اپ شرکت ایکیا می توانید قبل از خرید ، لوازم این شرکت را در خانه تان امتحان کنید .)
مدل های تجاری همیشه در حال تغییرند و پیش بینی تاثیر ورود اینترنت نسل پنج روی تک تک مدل های تجاری بسیار دشوار است . اما طبق برآورد موسسه IHS  ، اینترنت نسل پنجم و شبکه های مخابراتی پیشرفته مشابه تا سال ۲۰۳۵ حدود ۱۲ تریلیون دلار کالا و خدمات مرتبط تولید خواهند کرد .
اینترنت فایوجی ، اقتصاد فایوجی

اینترنت فایوجی

تحول مشاغل کهنه : از راننده تاکسی تا پزشک

ورود مدل های تازه تجاری به معنای مرگ مدل های کهنه است. این یعنی مشاغل فراوانی از بین خواهند رفت . بدون تردید خودروهای بدون راننده باعث نابودی شغل راننده تاکسی و راننده کامیون خواهند شد . طبق آمار وزارت کار امریکا در حال حاضر ۱۸ میلیون شغل مربوط به رانندگی کامیون و خودروهای باربری وجود دارد که میانگین در آمد آنها ۴۰ هزار دلار در سال است . تعداد راننده های تاکسی هم بیش از ۲۳۳ هزارتاست که میانگین درآمد آنها ۲۳۵۱۰ دلار در سال است . خداحافظ راننده های کامیون و تاکسی ! این بیکاری عظیم فقط مربوط به بخش خودروهای بدون راننده است .
سوپرمارکت های Amazons Go  که اولین شعبه اش را در سیاتل دیده اید ایده فروشگاه بدوت صندوق دار را فراگیر خواهند کرد . در لحظه ورود به فروشگاه موبایل خود را از کنار یک دستگاه رد می کنید و فروشگاه شما را خواهد شناخت . هرجنسی را که بردارید دوربین ها حسگر روی جنس را ثبت می کنند . در لحظه خروج ، فروشگاه برایتان روی موبایل صورت حساب می فرستد و آن را از کارت اعتباری تان بر میدارد . همین ! ایستادن در صف صندوق یکی  از بدترین بخش های خرید در سوپرمارکت ها به حساب می آید و به همین خاطر پیش بینی می شود این ایده به سرعت  محبوب و فراگیر شود . این یعنی ۴٫ ۳ میلیون شغل صندوق دارها حذف خواهد شد . البته این فروشگاه ها نیاز به شغل نگهبان را کمی افزایش خواهند داد اما با آنلاین شدن هرچه بیشتر خرید و فروش انتظار نمی رود این افزایش آن چنان معنی دار باشد . بیل گیتس ، بنیان گذار مایکروسافت گفته اتوماسیون باعث می شود بخش انبارداری در آینده نزدیک ضربه ای جدی بخورد و این یعنی نزدیک به ۲۰۰ هزار شغل در حوزه های بارگیری و انبارداری از بین خواهند رفت . اکثر این تازه بیکاران توانایی آن را نخواهند داشت گه تغییر کاربری بدهند و مثلا شروع به برنامه نویسی کنند .
نکته اینجاست که حتی پیش از ورود اینترنت نسل پنج داریم میبینیم که نرم افزارهای پیشرفته و هوش مصنوعی (Bot) ها جایگزین بخش عمده ۲٫۵ میلیون نفر اپراتور در حوزه خدمات پس از فروش می شوند . تا اینجا درباره مشاغلی حرف زده ایم که نیازمند تحصیلات بالایی نبوده اند ، اما نیروی کار تحصیل کرده هم به زودی ضربه خواهد خورد .
پیشرفت در حوزه های آموزش و پزشکی از راه دور به شرکت های بیمه و موسسات آموزشی اجازه خواهد داد تعداد نیروهای خود را پایین بیاورند و سود خود را بالا ببرند . ما همچنان به پزشک و معلم نیاز خواهیم داشت اما نه به تعداد کنونی : چون تکنولوژی های نو اجازه خواهند داد که هر پزشک و معلم به تعداد بیشتری از مردم خدمات بدهد . ( جراح ها همین حالا می توانند به کمک ربات ها  جراحی از راه دور انجام دهند .) در حال حاضر حدودا ۳ میلیون معلم مدرسه ، یک و نیم میلیون استاد کالج و یک میلیون پزشک و پیراپزشک در امریکا داریم . بخشی از این مشاغل تا ده سال آینده از بین حواهند رفت و اپراتورهای ماشین و کامپیوتر ( با مهارت کمتر و حقوق پایین تر ) جایگزین آنها خواهند شد .
همین حالا هم در حوزه تولید ( کارخانه ای ) می بینیم که بهره وری به کمک اتوماسیون بالا رفته و هم رمان مشاغل انسانی نابود شده اند . طبق برآورد دانشگاه ایالتی بال در ایندیانا « تقریبا ۸۸ درصد از بین رفتن مشاغل در بخش تولید در طول سال های اخیر مربوط به افزایش بهره وری بوده است. با مقایسه میزان تولید در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ متوجه شدیم اگر قرار بود با اوضاع کارخانه های سال ۲۰۰۰ حجم تولید سال ۲۰۱۰ را داشته باشیم به ۹٫ ۲۰ میلیون کارگر نیاز بود . اما تولید در سال ۲۰۱۰ با فقط ۱٫ ۱۲ میلیون کارگر انجام شده است ! »

شهرهای بیکار و افسرده !

وقتی ربات ها مشاغل انسان هارا در دست می گیرند چه بلایی بر سر جوامع می آید ؟ اگر به شهرهای (سابقا) صنعتی امریکا – مثل شهرهای تولید کنند فولاد – نگاه کنید شهرهایی افسرده را می بیندی مملو از معتادان و آرزوی روزهای خوش گذشته را می کنید . اما بازدهی بالاتر کارخانه ها در حال حاضر به این معناست که دیگر آن مشاغل باز نخواهند گشت . طبق برآورد « مرکز آهن و فولاد امریکا » امروز برای تولید یک تن فولاد حدود یک پنجم نیروی انسانی در مقایسه با اوایل دهه ۱۹۸۰ موردنیاز است . چنین روندی در حال حاضر به صنعت نفت رسیده است .
آمون از شرکت هایی مشل اوبر ، لیفت و پست میتس و دیگر استارت آپ ها به عنوان مراکز اصلی شغلی نام می برد که موفقیت خود را مدیون اینترنت نسل چهار هستند . او درست می گوید اما اینها علاوه بر آنکه آینده را به ما نشان می دهند ، عبرت آموز هم هستند . هم اوبر و هم لیفت به عنوان کارفرما افراد مورد استخدام خود را تحت بیمه خدمات درمانی در کشور بالا گرفته است و رانندگان هردو شرکت محبورند بیمه خدمات درمانی شان را خودشان بخرند .
من با چند راننده اوبر صحبت کردم و تک تک آنها از روزهای دشوار و طولانی کار برای ساعتی ۹ تا ۱۲ دلار ( بعد از کسر هزینه ) می نالیدند . این با نتایج یک بررسی مستقل روی اوبر همخوانی دارد که نشان میدهد راننده های اوبر بعد از کسر هزینه ها سالانه ۲۴ هزار دلار درآمد دارند . این حتی کفاف اجازه خانه در کلان شهرها را نمی دهد . آنها به اوبر تن می دهند چون تنها کاری است که می توانند انجام بدهند و این بهتر از بیکاری است .
کاپیتالیست های مدافع استفاده گسترده از تکنولوژی در تولید می گویند اتوماسیون باعث پایین آمدن قیمت تمام شده کالا ها و در نتیجه بالا رفتن استاندارد زندگی همه می شود . ( آنها همین بحث را در دفاع از استفاده از مهاجران با دستمزد پایین تر هم مطرح می کنند .) اما لپ تاپ ارزان به چه کار می آید وقتی مشاغل موجود برای گروه های بزرگی از مردم حتی کفاف نیازهای اولیه خوراک ، مسکن ، خدمات درمانی و تحصیل آنها را نمی دهد؟ یا بدتر از آن : وقتی اصلا برای افراد در حوزه مهارت آنها اصلا شغلی وجود نداشته باشد آنها باید چه بکنند ؟
اینجاست که احتمالا تکنولوژی به کمکمان می آید .

جوامع نو : کابوس شهر یا آرمان شهر ؟

اینترنت نسل پنج بدون شک مشاغل تازه ای ایجاد خواهد کرد .
میلیون ها شغل تازه در حوزه ساخت و نگهداری شبکه ها به وجود خواهد آمد و هزاران شغل جدید در حوزه ساخت و نگهداری ماشین ها خواهیم داشت . مشاغلی به وجود خواهد آمد که حالا اصلا نمی توانیم فکرش را بکنیم ، مثل تولید محتوا و نرم افزارهایی که حالا در تصورمان هم نمی گنجد . اکثر اینها نیازمند مهارت هایی است که هنوز به وجود نیامده اند . یک مثال از شغل خودم می زنم . من در حال حاضر روی یک سری گزارش دیتامحور در مورد استفاده مردم از اینترنت پهن باند کار میکنم . موتورهای جست و جوی ویژه جمع آوری دیتا و همجنین ابزارهای گزارش نویسی ای که از آنها استفاده می کنم اصلا ده سال پیش وجود نداشتند . این حتی دیگر روزنامه نگاری محض نیست ، شاخه ای جدید است که روزنامه نگار و متخصص داده ها  (Data scientist ) را یکی می کند و از مهارت های داستان گویی ، برنامه نویسی و آمار بهره می گیرد .
در جلسه کوالکوم ، رایان گوروستیزا از مدیران این شرکت توضیح دادند که آنها انتظار دارند ، اینترنت نسل پنج در سراسر جهان حدود ۲۲ میلیون شغل تازه فقظ در حوزه ساخت و نگهداری شبکه ها به وجود آورد . اکثر این مشاغل قرار است خارج از امریکا به وجود بیایند و نکته اینجاست که امریکا – بخاطر پیشرفته های سیلیون ولی – جزو اولین کشور هایی خواهد بود که با بیکاری راننده تاکسی ها و صندق دارها روبه رو خواهد شد . صنعت تکنولوژی برای این راننده ها و صندوق دارهای سابق چه برنامه ای خواهد داشت ؟ به خصوص آنها که نه زمان و نه پول آن را دارند که به دانشگاه برگردند و مهارت های لازم دنیای جدید را به دست آورند .
گوروستیزا می گوید : « ما قبلا هم بازها با این انقلاب های تکنولوژیک – مثل ماشین بخار یا الکتریسیته – روبه رو  شده ایم . این انقلاب ها باعث دگرگونی عمیق در مهارت های موردنیاز نیروی کار می شوند . البته این بار این تغییر مهارت آسان تر است چون اینترنت نسل پنج دسترسی افراد به آموزش را آسان تر می کند . »
بخشی از حرف او درست است . امروز نسل جوان تر و حتی کودکان می توانند به کمک اینترنت و اپ های ساده و جذاب کدنویسی یاد بگیرند اما زن ۴۰ ساله ای که تازه بیکار شده و خانواده اش جز او منبع مالی ای ندارند چطور باید این مهارت را یاد بگیرد ؟ ما نشان داده ایم که در آموزش مهارت های نو به نیروی کار کنونی بسیار بد عمل می کنیم . صنعت تکنولوژی چطور می تواند مطمئن شود کارگران مهارت های جدید را به دست خواهند آورد ؟ آیا شرکت ها باید مدرسه تاسیس کنند ؟ آیا شرکت ها باید برای کارکنان و کارگران خودشان برنامه آموزشی داشته باشند یا باید کارکنان احتمالی – بقیه مردم – را هم جزو این برنامه بگذارند ؟ ( همان کاری که این روزها  مایکروسافت می کند و دوره های آموزشی آنلاین رایگان برای همه می گذارد.) آیا اصلا آموزش آنلاین برای افراد سن بالا جواب می دهد یا آنها را باید در کلاس درس آموزش داد ؟
مشکل دیگر کارکنان و کارگرانی هستند که قصدی برای یادگیری و تغییر ندارند .
 سی بی سی اخیرا گزارشی نشان داد که چطور بخش اعظم مردان در صنایع رو به افول اصلا «مشاغل زنانه» در صنایع رو به رشد مثل بهداشت و مراقبت درمانی را نیم پذیرند . ما با طبقه خاصی از مردان طرفیم که وقتی شغلی جز شغل یدی به آنها پیشنهاد می شود آن را دوت شان خود می دانند و نمی پذریند . قبل از آنکه این مردان را کنار بگذاریم فراموش نکنیم اینها همان هایی هستند که با عصبانیت در انتخابات شرکت می کنند ( و به ترامپ رای می دهند . )
سیستم آموزشی امریکا در طول سال های اخیر نتوانسته به تعداد کافی نیروی متخصص موردنیاز شرکت های تکنولوژیک را تامین کند و آنها حدود یک دهه است که روی مهاجران با مهارت بالا حساب کرده اند . همین می شود که راهی دهندگان عصبانی به این نتیجه می رسند که « اگر این شغل ها به ما نمی رسد به کس دیگر هم نباید برسد » و افرادی رای می دهند که سیاست ضد مهاجرتی جدی تری را تبلیغ می کنند . اینجاست که باید حواسمان به پیامدهای سیاسی بیکاری گسترده ناشی از اتوماسیون ، هوش مصنوعی و اینترنت نسل پنج باشد . خیل بیکاران بیش از آنکه به دنبال یاد گرفتن مهارت تازه باشند ، به دنبال بر هم زدن نظم موجودند .
این یکی از نگرانی های اساسی بیل گیتس است . به همین خاطر اخیرا در مصاحبه ای با کوارتز پیشنهاد « مالیات بر ربات » را می دهد . بر این اساس شرکت هایی که به به کمک تکنولوژی تعداد کارگرانشان را پایین می آورند باید مالیات خاصی را پرداخت کنند که صرف آموزش کارگران ، بالا بردن دستمز افراد با پایین ترین درآمد و کمک به مراکز انسانی غیر سودده مقل خانه های سالمندان خواهد شد . انتظار داشتن از دولت برای حل مشکلاتی که صنعت تکنولوژی به وجود آورده بیهوده است. تکنولوژی  این مشکلات را به وجود آورده و باید تلاش برای حل آنها را آغاز کند .
آینده بازار کار هر شکلی که داشته باشد باید با ایده شغل هایی مثل راننده تاکسی یا صندوق داری – شغل هایی صرفا برای تامین معاش حداقلی – خداحافظی کنیم . دولت ها و صنایع تکنولوژیک باید از همین حالا به فکر آینده باشند . راه حل هایی که حالا رادیکال به نظر می رسند – مثل دادن حقوق پایه به همه شهروندان – ممکن است تا ۱۰ سال آینده شدنی به نظز برسند . وگرنه چطور می توانیم جلوی گرسنگی امریکایی ها را بگیریم وقتی همه کارها را ربات ها انجام می دهند ؟
گذشته از اینها جوامع نسل پنج با جوامع کنونی تفاوت هایی عدیده خواهند داشت . جامعه ای با تعداد بسیار بالای افراد بیکار ، جامعه ای که حتی وسایلش هم هوشمند هستند و به یکدیگر وصل اند ، جامعه ای که تعداد بالایی از مردمش مجبورند روز خود را به انیترنت گردی و بازی های آنلاین بگذرانند ، چنین جامعه ای آرمان شهر خواهد بود یا کابوس شهر ؟ نویسنده های رمان های علمی – تخیلی از مدت ها پیش ورود به چنین جوامعی را پیش بینی کرده اند . ویلیام گیبسون – خالق عبارت « فضای مجازی»
در سال ۱۹۸۲ – از جامعه ای نوشته بود که در آن افراد به یک دنیای مجازی جذاب عقب نشینی می کنند در حالی که دنیای فیزیکی را افسردگی و فروپاشی فراگرفته است .
صنعت تکنولوژی در حال به وجود آوردن مشکلات جدی برای دنیاست و همین صنعت احتمالا راه حل هایی برای این مشکلات خواهد داشت . این صنعت دنیا را تغییر داده و اگر دیر بجنبیم می تواند جوامع را به هم بریزد . شمارش معکوس آغاز شده است . ده سال وقت داریم .

تینا شاهپوردوست
تینا شاهپوردوست
سرمایه گذار و تحلیل گر بازار سرمایه ، مدیر مالی در صنعت دارو و دانشجو سطح استراتژیک دوره بین المللی حسابداران مدیریت CIMA

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

logo-samandehi